Koningin Groothart

Er was eens een koningin met een groot hart. Zij gaf haar hart al zo lang en zo gemakkelijk weg dat zij soms vergat dat ze inmiddels volwassen was en moest regeren. Maar gelukkig had ze een zeer getalenteerde leermeester in haar koninkrijk, die graag bereid was het werk over te nemen. De leermeester nam zijn taak serieus en heerste streng. De danser in het koninkrijk werd verboden om te dansen – dat was te lichtvoetig. De zwerver mocht niet meer zwerven – al die vrijheid leidde tot niets.

Nu de leermeester een prominente plaats in het koninkrijk had, moest hij zichzelf profileren met zijn kennis. Hij was daarom ook streng naar andere koninkrijken. Zo kwam het dat koningin Groothart te horen kreeg dat zij betweterig was. Zij kon de kritiek niet plaatsen en vond het ondankbaar.

Op een dag kwam er een koning die haar vertelde dat zij te mooi was om niet op haar troon te zitten. Pas toen zag ze dat ze in zichzelf kon geloven zonder haar hart en troon weg te geven. De koningin moest toen heel diep ademhalen om haar leermeester op zijn plek te zetten. Zij verzamelde al haar moed en vertelde de leermeester dat zij nu zelf zou regeren. Zij bedankte hem voor al het werk – haar werk – dat hij zo had gedaan. In de toekomst zou hij nog regelmatig van nut zijn, als zij dat vroeg. En zo werd haar kennis ook voor andere koninkrijken aantrekkelijk.

Reacties zijn gesloten.