De mooiste tuin

Een hele mooie tuin, ja die heb ik! Vol met bloemen, fruitbomen, groente en fonteinen gewoon de mooiste tuin die er bestaat. Alles heb ik in hokjes en vakjes alles staat en groeit waar ik het wil. Er zijn altijd honderden vogeltjes die de mooiste vrolijkste liedjes fluiten, een gezellige boel.

En nu is het voorjaar begonnen alle bomen groeien en de bloemen bloeien, ook in de moestuin groeit de groente goed, alles is zoals ik het wil, mooier kan niet!
Buiten fluiten de vogels ze kondigen een nieuwe dag aan. Ik stap uit bed en zet het raam open en kijk naar mijn tuin, wat is ze mooi!

Na het ontbijt maak ik een wandeling door mijn tuin en geniet daarbij van de heerlijke geuren van de bloemen. Nu ik wat beter rondkijk zie ik dat een van mijn mooiste rozenstruiken verdord is. Dit is gek. Ik heb ze toch voldoende gegeven? Als ik wat beter kijk zie ik een molshoop, aah dat is het! Die mol heeft mijn struik aangevreten en daarom is ie nu dood. Ik voel mezelf kwaad worden op de mol, stom beest. Er is in mijn tuin geen ruimte voor een mol. Meteen zet ik mollenvallen neer in de tuin en koop een hele grote hond om mijn tuin te beschermen.

De volgende morgen word ik wakker, en weer loop ik door de tuin en zie ik dat deze keer mijn moestuin helemaal kapot gemaakt is. ik word nog bozer dan de vorige keer en pak een schep om daarmee vervolgens de molshoop weer helemaal de grond in te slaan. Ik schreeuw tegen de mol en vertel hem dat hij weg moet gaan, angstig kijkt hij mij aan en duikt de grond weer in zonder wat te zeggen.

Wat ik ook probeer.. iedere dag is er weer een stuk van mijn mooie tuin vernield, de mol gaat gewoon niet weg. Hier zit ik dan, in mijn stoel voor het raam te kijken naar mijn vernielde tuin. Zou dat beest er dan nooit over na denken weg te gaan? Mijn tuin word iedere dag lelijker, en zelfs de vogels durven niet meer te komen fluiten omdat ze bang zijn voor die gemene hond. Nee mooi en gezellig is het niet meer.
En opeens weet ik het, ik weet wat ik moet doen.. ik kan wel blijven wensen dat die mol weg gaat.. maar die  mol gaat niet weg..

Dus loop ik naar mijn tuin ga op mijn hurken zitten en roep: “Mol, mol?” maar de mol komt in niet, is natuurlijk ook niet zo gek. Ik ben zo gemeen tegen hem geweest. “de hond is binnen, het is veilig” Bang komt de mol boven en vraagt wat er is, hierop antwoord ik: “jij wil niet weg hè?” dan zegt de mol:“nee, dat klopt.” Ik kijk de mol aan en vertel de mol dat hij mag blijven. “een klein gedeelte is voor jou, je mag daar niet vandaan komen dat is jou eigen plekje” de mol vind het helemaal goed. Ik wijs hem zijn stukje tuin aan en blij begint hij te graven.

De hond heb ik verkocht en ook de mollenvallen zijn weg. De mol heeft nu zijn eigen plekje in de tuin, daar mag hij voor altijd blijven. Ik heb nieuwe zaadjes gepland zodat er weer nieuwe plantjes en struiken kunnen komen.

Ieder jaar word mijn tuin weer wat mooier, de mol zorgt ervoor dat er geen wormpjes en rupsen aan mijn planten knagen dus die zien er beter uit als ooit! Talloze vogels fluiten de mooiste liedjes, want er is weer ruimte.. 
..in de mooiste tuin.

Reacties zijn gesloten.