Ontdekkingsreis

Een belangrijk karakteristiek van een ontdekkingsreis is dat je op reis gaat naar een onbekende streek. Vaak echter heeft men wel een doel voor ogen. Meestal heeft men een idee van het land wat men wil ontdekken. Uit de geschiedenis blijkt dat ontdekkingsreizgers vaak zochten naar een land, maar dat de reizigers teleurgesteld terugkeerden omdat ze niet vonden wat zij zochten.

Zo zoek je vaak ook in je leven, ga je op reis met een doel voor ogen, met het streven iets te bereiken. Hoe vaak blijkt niet dat hetgeen we nastreven niet wordt bereikt? Hoe mislukt kunnen we ons voelen omdat we niet geslaagd zijn in ons streven?

Denk dan aan twee landgenoten die lang geleden ontberingen leden om hun doel te bereiken en de oceanen doorkruisten op zoek naar een ver maar prachtig doel. Zij dachten beiden jammerlijk te falen maar worden beiden nu als helden herinnerd.
Abel Tasman ging in 1642 op zoek naar ‘het Zuidland’, een nog onontdekt zuidelijk land of continent dat volgens de verhalen rijk moest zijn aan goud en specerijen. Tasman slaagde niet in zijn opdracht, maar ontdekte wel Tasmanië.

Jacob Roggeveen verliet in 1722 Nederlandse bodem met hetzelfde doel als Tasman. Ook zijn missie mislukte, maar Roggeveen ging alsnog de geschiedenisboeken in met de ontdekking van Paaseiland.

`Extract Uittet Journael vanden Scpr Commandr Abel janssen Tasman, bij hem selffs int ontdecken van’t onbekende Zuijdlandt gehouden’, 1642-1643

Reacties zijn gesloten.