Het potlood als levensles

Volgens sommigen is het leven moeilijk vatbaar. Zij kunnen maar niet inzien hoe zij hun leven moeten inrichten, om de vruchten van geluk te plukken. Wanneer een persoon zijn doelstellingen in het leven behaalt, zoekt hij of zij weer nieuwe uitdagingen om die ‘menselijke gedrevenheid’ in het leven draaiende te houden. Zodra de mens geen uitdagingen in het leven meer ziet, valt hij terug in een dal van onzekerheid.

Wijsheden zijn er genoeg in dit leven. Misschien ken jij er ook wel een die voor eens en altijd je leven heeft veranderd. Voor mensen die vaak wankelen op sceptische uithoeken en met onzekere levensvragen wakker worden, heb ik hieronder een wijsheid van een grote wijsgeer die ik graag met jullie wil delen. Ik wil niet suggereren dat dit jouw leven totaal gaat veranderen. Het is maar hoe je het interpreteert en hoe je het een praktische invulling geeft in je leven.

Een jongetje keek ooit een keer naar zijn oma die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg hij: ‘ Oma, schrijf je een verhaaltje over wat we samen hebben meegemaakt?’ Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?’ Zijn oma stopte met haar brief en glimlachte, en zei: ‘Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net zoals dit potlood wordt.’

Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon er niets bijzonders aan ontdekken.
‘Maar het is een gewoon potlood, niets speciaals!’
‘Het is maar hoe je ernaar kijkt. Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou tot iemand zullen maken die altijd in vrede zal leven met de wereld:

Ten eerste: Je zult misschien de grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en Hij zal je altijd leiden volgens Zijn wil.

Ten tweede: Af en toe moet ik stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er scherper van. Dus je moet wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.

Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je schreef. De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijk om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.

Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet dat erin zit. Dus wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.

Ten slotte wat een potlood bijzonder maakt: hij laat altijd een spoor achter. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar voortdurend van bewust te zijn.

Paolo Coelho

Reacties zijn gesloten.